Mayıs 10, 2009
Yersiz ve Yurtsuz sözlerim
Sen burada hazır ve nazırken, güzellerin güzelliklerinden söz açayım, doğru olur mu? Sözlerimden utanmaz mıyım?
Senin huzurunda tutayım da canın adını anayım. Doğru olur mu?
Senin karşında tutayım da gül bahçesinin sözünü edeyim, ne yüzle?
Mekansızlık nuru bütün kainatı kaplamış. Ben tutayım da yerden, yurttan söz edeyim, yakışır mı?
Ben tutayım da bir hiç olan, görünmez olan şu dünya malını, şu dünyada olup bitenleri söyleyip durayım, bu sözler yersiz olmaz mı?
Nişanı, izi belirmeyen sultan, dünyayı güzelliklerle süsledi. Ben o güzellikler içinde şekilden, izden bahsedeyim, doğru mu?
Allah’ım, sen yüzlerce canın, yüzlerce cihanın sultanısın… Ben tutayım, candan laf edeyim, cihandan söz açayım… Sensiz, yersiz, yurtsuz sözlerimden dolayı beni affet…
Hz. Mevlânâ
